Featured

„Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” [CZĘŚĆ III]

Redakcja ZLUBACZOWA.PL Inne 29 styczeń 2024

Wiesław Kudyba: W poprzednich dwóch felietonach przedstawiłem wyniki zakrojonych na szeroką skalę badań dotyczących „Zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży”. Odpowiedź na pytanie dlaczego wyniki tych badań są takie, a nie inne wydaje się być kluczowe.

Żeby rozwiązać jakikolwiek problem trzeba w pierwszej kolejności znaleźć przyczynę takiego stanu rzeczy, a dopiero później szukać sposobu jego rozwiązania. Wydaje się, że powodów jest tyle ile jest problemów, oczywiście można je posegregować, pogrupować i w jakiś sposób usystematyzować.

Przyjmuje się, że istnieją cztery czynniki chroniące dzieci przed trudnościami, które prędzej czy później dotkną każde dziecko. Tymi czynnikami chroniącymi jest przede wszystkim rodzina, to pierwszy rząd pomocy, następnie szkoła, wiara, działalność społeczna w tym działalność państwa. Te czynniki prawidłowo działające tworzą w pewnym sensie taki klosz, który powinien uchronić dziecko przed problemami, których nie potrafi rozwiązać, a jak już się pojawią, to należy znaleźć sposób, aby mu pomóc w ich rozwiązaniu. Od szczelności tego ochronnego klosza zależy jak dziecko radzi sobie z problemami i jak je później rozwiązuję. Brak takiej ochrony powoduje, że pojawia się tzw. Triada kryzysu psychicznego dzieci i młodzieży, na którą składa się obraz młodzieży przepełnionionej samotnością ze skrajnie niską samooceną i niskim poczuciem sprawczości. To wtedy pojawia się dramatyczny wzrost myśli samobójczych wśród młodych ludzi, zachowań samobójczych i podejmowanych zamachów samobójczych. W dużym uproszczeniu dzieci w kryzysie psychicznym, to dzieci przekonane o tym, że nic nie znaczą, niczego nie potrafią i dla nikogo nie są ważne.

Jak zaznaczyłem wyżej, najważniejszym i najmocniejszym czynnikiem chroniącym dziecko powinna być rodzina, co wydaje się być czymś naturalnym i oczywistym. Jak rodzice wywiązują się z tego obowiązku, wynika z analizy ankiety. Niestety obraz rodzica jest bardziej niż ponury. Rodzice mają w tym obszarze skłonność do przypisywania braku motywacji świadomym wyborom dziecka i nastolatka - zamiast udzielać mu wsparcia. Nierzadko dzieci na tym tle doświadczają przemocy ze strony rodziców i opiekunów. O to kilka cytatów, zdań jakie usłyszały dzieci od swoich rodziców czy opiekunów. Są to komunikaty nacechowane przemocą, które miały motywować dzieci do nauki czy lepszego zachowania się: „Czemu się nie uczysz”, Przynosisz mi wstyd”, „Idź robić to co wychodzi ci najlepiej, czyli podkul ogonek i wyp…laj do pokoju ryczeć” „Lepiej ucz się dobrze, bo w pracy fizycznej i życiu sobie nie dasz rady”, „Po prostu nic nie umiesz i tylko i wyłącznie użalasz się nad sobą”, „Wyprowadź się z domu. Myślisz tylko o sobie, a za mało robisz dla rodziny”, „Nigdy nie chciałam mieć takiego dziecka”, „Wstydzę się ciebie. Zacznij wyglądać normalnie, wtedy wyjdziemy razem do sklepu” „Dziecko, ty lepiej nie myśl, bo ci to ewidentnie nie wychodzi”, „Żadna córka nigdy nie zrobiłaby tego własnej matce”,” Mam dosyć”, „Chciałabym, żebyś była jak twoi rówieśnicy”, „ Jesteś moim największym błędem” . Rodzice i rodzina to pierwszy i najmocniejszy rząd ochrony dziecka, czy tak powinien wyglądać!?

Ale problem jest szerszy, co wynika z badań przeprowadzonych w latach 2018–2020 pod kierunkiem prof. M. Mikolajczak i prof. I. Roskam z Katolickiego Uniwersytetu w Lowanium w Belgii. Z badań jasno wynika, iż polscy rodzice zajmują pierwsze miejsce w kategorii wypalenia rodzicielskiego. Średni poziom wypalenia rodzicielskiego był w Polsce najwyższy ze wszystkich badanych krajów. Wypalenie rodzicielskie przejawia się wyczerpaniem emocjonalnym, poczuciem kompromitacji wynikającym z odczuwanego kontrastu między „wyobrażonym rodzicem”, a rzeczywistością, utratą przyjemności z bycia rodzicem oraz emocjonalnym dystansem do własnych dzieci.

Z przytoczonych wyników należy wnioskować, iż wsparcie kompetencji rodzicielskich jest kluczową potrzebą w zakresie profilaktyki zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Nie pomogą instytucje państwowe, społeczne, szkoła czy wiara, jeżeli dziecko wróci do domu i od rodziców nie otrzyma tej najmocniejszej ochrony, której najbardziej potrzebuje.

Na analizę kolejnych czynników chroniących dzieci, zapraszam do felietonu w dniu 05.02.2024 r.

Wiesław Kudyba

To warto przeczytać

Co o tym myślisz?

Wszystkich odpowiedzi: 0

Kmicic 2 lat 2 miesięcy

Tu przytoczę także Dekalog Korczaka pedagogice. Przykazania dzieci - Delakog rodzica 1. Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.2. Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję – poczucia bezpieczeństwa.3. Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko Ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.4. Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuję postawę głupio dorosłą.5. Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.6. Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.7. Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.8. Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że Cię nienawidzę. To nie Ty jesteś moim wrogiem, lecz Twoja miażdżąca przewaga!9. Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć Twoją uwagę.10. Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed Tobą bronić i robię się głuchy.11. Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.12. Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego nie zawsze się rozumiemy.13. Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.14. Nie bądź niekonsekwentny . To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w Ciebie.15. Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę Cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić Cięo wyjaśnienia, poszukam ich gdzie indziej.16. Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.17. Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na Twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet Ci się nie śniło.18. Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.19. Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.20. Nie bój się miłości. Nigdy

Inter 2 lat 2 miesięcy

Jak łebki zaczynają szumieć i rozrabiają to wtedy - on bo depresja,no bo problemy psychiczne itd ..a to jest walenie w balona bo zawsze łatwo zrzucić na cos

Inter 2 lat 2 miesięcy

Nie ma czegoś takiegos jak miłośc. To bajka dla frajerów. Jak masz pieniądze możesz wszystko. To bardzo proste

Prawdziwy Kmicic 2 lat 2 miesięcy

Depresja to niestety choroba cywilizacyjna, my jesteśmy szczególnie zapóźnieni na Podkarpaciu, a w tym powiecie to tym bardziej. Poprzednia władza nie zrobiła nic w tej kwestii, postawili właśnie wiarę, czyli tępe nauczanie religii, jako sposób na zagrożenia cywilizacji... Janusz Korczak, właśc. Henryk Goldszmit, polsko-żydowski lekarz, pedagog, pisarz, publicysta i działacz społeczny tworząc dekalog Korczaka mówi wprost: zgłębiajmy psychologię i poznajmy siebie, a nie uczmy się jakichś historyjek biblijnych, będącymi zlepkiem wszystkiego co było dostępne i próbowano na tej podstawie filozofię sensu życia robić.

n 2 lat 2 miesięcy

Straszne bzdury wypisujesz ,od czytania aż bolą oczy.

hahahaha 2 lat 2 miesięcy

Wam się wszystkim w doopach poprzewracało z tego dobrobytu jaka depresja do roboty jeden z drugim najlepiej do systematycznej fizycznej pracy buhahahaha

Prawdziwy Kmicic 2 lat 2 miesięcy

n powiedziała :

Straszne bzdury wypisujesz ,od czytania aż bolą oczy.

Wiesz... ja tak mogę też opisać teorie względności, że to bzdury. Jeżeli tak uważasz, uzasadnij, a nie piszesz bzdurę wirtualną.

Krzysztof Kaiser 2 2 lat 2 miesięcy

Kmicic vel polak2010. Super, że przypominasz Korczaka, ale czy tylko robisz kopiuj wklej i czy te zasady rozumiesz bo wiele razy pokazałeś zły przykład dzieciom na tym forum. Odnośnie co do felietonu, których części z komentuję na bieżąco. Najbardziej zainteresował mnie tutaj aspekt tych przemocowycj zdań, które wydają się drobiazgami a są niczym rysy na szkle psychiki dziecka. I niestety widząc to z własnej obserwacji ludzi widzę to, że takie wyrażenia czy wyrzeknięcie się kogoś charakterystycz ne są dla starego konserwatywnego wychowania rodem z lat PRL i wychowania dzieci z pokolenia II WŚ I to są to takie osoby, które mienią się, że wielce wychowują z wartościami i pozwalają młodym ludziom rozwinąć skrzydeł o mieć swojego zdania tylko mają się słuchać a jak nie to straszyć, że ich nie kochają. Nie będzie to niespodzianką jak powiąże to też z polityką. Ile to razy słyszałem, że matka córki się wyrzekła nie jest za PiS. I tam padały teksty jak taj można robić matce o nie głosować za PiS. Żałuję, ale i rozumiem czego.w tym temacie nie ma ważnego filmu w temacie używania takich słów. Jest to film Krzysztofa Gonciarza pt. (prawdziwy) atak na polskie rodziny. Zostawiam link dla chętnych https://youtu.be/YgcYyNVdv5s?si=Y6ddDJfMUg04Y-TT. Tam zostało pokazane jak PiS m.in. po Strajkach Kobiet sprawił, że taki przemocowe słownictwo wrosło w polskie społeczeństwo bardzo mocno i trawi je do dzisiaj podsycanie przez polityków zwłaszcza ze strony konserwatywnej, więc PiS-u. Takie jest społeczeństwo jakie rodziców chowanie i jaki panujący model wychowania. Za PRL wiesz Ty Kmicicu jakie było a teraz świat wygląda inaczej. Starsi ludzie coraz bardziej go nie rozumieją. Dlatego rozmawiajcie drodzy rodzice z dziećmi. One też Was nauczą tego nowego świata. Tylko na wspólnej rozmowie i wspólnej pracy można prowadzić szczęśliwe życie rodzinne i wychować dzieci na dobrych ludzi.

Kmicic 2 lat 2 miesięcy

Teraz szanowni koledzy i koleżanki pomyślcie tylko o tym jaką krzywdę chcą wyrządzić dzieciom środowiska liberalno-lewicowe., oddając do adopcji dzieci parom homoseksualnom. To jest po prostu straszne :sad: to

Krzysztof Kaiser 2 2 lat 2 miesięcy

Krzywdę to Ty wyrządzasz. Sobie samemu. Dla mnie adopcja to też za dużo, ale jakby to miało dać jakiemuś dziecku dom i miłość w normalnych warunkach to bym sprawę przemyślał. Pytanie jakby to w Polsce wyglądało bo jest inny odbiór społeczny. To jest to co pisałem. Wrzucasz dekalog Korczaka a sam go nie rozumiesz. Gdzie przestrzegany przez Ciebie punkt 20. Już w jednym artykule jak zwykle pokazujesz, że nic nie potrafisz od siebie sensownego napisać.